
سوار توسن تیز توهم به تاخت می رانید،
مست و بی پروا.
شما که تازه به این دشت لشکر کشیده اید!
در انتهای این گذر ساده نما که پیش روی شماست/
پرتگاهی هست
و استخوان هزاران هزار اسب و سوار
که پیش از آمدن پدران شما از این راه رفته اند،
در آن پیداست.
*
پرتگاه - شعر نو - فاطی رجا
اشتراک در:
نظرات پيام (Atom)
0 comments:
ارسال يک نظر